Rozdział 1

1. Tiara Przydziału

-Rose! Rose!- krzyczała raz po raz 31-letnia kobieta krzątając się po kuchni. - Hugo! Hugo, wstawaj!- tym razem nawoływała swoje młodsze dziecko.

Kobietą tą była Hermiona Granger-Weasley. Była to wysoka i szczupła osoba o brąz lokach. Miała także piękne, brązowe oczy. 

Ruszyła teraz szybkim krokiem w stronę pokoi swoich dzieci. Weszła na początku do pokoju syna, wiedząc, że on sprawi mniejszy kłopot przy pobudce.  W pokoju Hugo było piętrowe łóżko, na którym spał cały odkryty i lekko chrapiący chłopak.

-Hugo, wstawaj! Dziś twoja siostra jedzie po raz pierwszy do Hogwartu! Wypadałoby się pożegnać! - powiedziała szatynka, stojąc w drzwiach.

-To niech tu przyjdzie. Ja nie wstaje! - burknął chłopak do materaca. 

-Hugo! Musisz się jeszcze pożegnać z Albusem, Jamsem i Fredem. Obiecałeś im to, zapomniałeś? - przypomniała Hermiona synowi. Rudowłosy zerwał się z łóżka, prawie zdzierając kolano. Szybko wziął z szafy potrzebne rzeczy i pobiegł do łazienki. Kobieta kręcąc głową z dezaprobatą dla głupoty syna poszła do pokoju Rose.

****

-Podaje do Rose Weasley! Iiiiii GOL! Strzeliła gola ta najpiękniejsza i najzdolniejsza ścigająca na świecie!!! - wołał komentator.

-Rose! Rose! Rose! - krzyczały raz po raz trybuny. Nagle jakby te głosy ucichły i zmieniły się w głos jej matki. - Rose! Wstawaj bo się spóźnisz na pociąg! - wołała jej mama.

Pociąg? Jaki pociąg?! Ach! Pociąg do Hogwartu! Dziś przecież jadę na pierwszy rok nauki w szkole magii i czarodziejstwa!

Najpierw uchyliła jedno oko, później drugie. Słońce jej trochę przeszkadzało.

-No nareszcie! Ile można? Rose ubieraj się bo rzeczywiście zaraz się spóźnisz! - gderała jej mama nad uchem. Zeskoczyła z łóżka i ruszyła w stronę szafy.

****

Rodzina Weasleyów składająca się z: Rona, Hermiony, Rose i Hugo, weszli na stacje King's Cross. Peron 9 i 3/4 jak zwykle był przepełniony czarodziejami. Ale jakoś udało im się znaleźć rodzinę Potterów. Harrego i Ginny z ich trójką dzieci: Jamsem, Albusem i Lily. 

-Hej! -przywitały się kolejno dzieci.

-Jak tam, Al? - zapytała swobodnie Rose.

Rosie Weasley była jedenastoletnią dziewczynką. Miała rudo-kasztanowe włosy spięte w kucyka i piękne, duże brązowe oczy. Jasna cera i piegi ledwo widoczne bardzo pasowały do włosów. Teraz miała na sobie zieloną sukienkę z równie zielonym paskiem na brzuchu. 

-Okey. Tylko boje się gdzie mnie przydzielą. - rzekł cicho Albus.

-To tak jak ja! A widziałeś może, Roxanne? - spytała ruda.

-Nie,podobno mają się teleportować bo zaspali. Przynajmniej tak mi mówił James,który dostał sowę od Freda.- powiedział młody Potter, a po chwili dodał. - ale widziałem Dominique.

Rosie skrzywiła się na ostatnie zdanie kuzyna ale nic już nie powiedziała.

20 minut później Rose siedziała z Rox, Alem i (niezbyt chętnie ) Dominique w przedziale.  James i Fred też chwile siedzieli ale potem zawołali ich koledzy. 

Roxanne była jedną z najbardziej lubianych kuzynek przez Rosie. Obydwie dziewczyny wyglądały złudnie podobnie mimo, że były kuzynkami. Chociaż po 7 roku życia zaczęły się odrobinę zmieniać. Rox miała bardziej kasztanowe a Rose rude. Roxanne była bardziej opalona i nie miała piegów jak Rosie. 

Za to Dominique była zupełnie inna. Blond włosy, jasna cera i błękitne oczy. Rose szczerze jej nienawidziła. Między innymi dlatego, że zawsze się kłóciły oraz, że blondynka wrzuciła ją kiedyś do studni gdy miały po 5 lat. Domi oczywiście mówiła, że to niechcący ale Rose wiedziała swoje. Dominique zawsze była tą 'idealną', kiedy to Rose była 'tą bawiącą się z chłopcami' lub 'diabłem'. Rox także była taka jak Rosie ale z niewiadomych przyczyn Domi lubiła Rox a Rose nie. 

A Al był brunetem podobnym do ojca. Zielone oczy, jasna cera, jedyną różnicą było to, że Albus nie miał okularów.

****

Rose, Roxanne, Albus i Dominique weszli do Wielkiej Sali rozglądając się na wszystkie strony. Inni uczniowie z klasy 1-szej, również rozglądali się dookoła.  Rose zauważyła blondyna o zlizanych włosach, który jak wychodzili z łódek nadepnął ją i nawet nie przeprosił. Był wysoki, a jego stalowoszare tęczówki wyrażały obojętność. Obok niego stał równie wysoki mulat o ciemnych oczach i czarnych włosach. Za nimi szła czarnowłosa piękność. Włosy czarne sięgające pępka lśniły a jej zielone oczy były niezwykłe. Kiedy dzieci się zatrzymały przed prof. Gerath - kobiecie o kasztanowych włosach spiętych w luźnego koka - położyła na krześle tiarę.

'Może nie jestem piękna,

Może łach ze mnie brudny.

Lecz jak miałbyś szukać,

Nie znajdziesz takiej tiary.

Możesz mieć ful capy

Czy panamy.

Lecz jam jest Tiara Przydziału,

Co wybierze Ci los doskonały.

Głowę twą znajdę również

W poduszce lub piachu.

I tak się dowiem coś za jeden.

Bo mnie nie oszukasz.

Więc teraz, na głowy mnie

Wkładajcie a ja los wam oznajmię,

Gdzie teraz zamieszkacie.

Może dom Gryffindora?

Gdzie odwaga panuje,

I do czynów ochota.

Albo w Hufflepuffie,

Gdzie sami prawdomówni,

Wierni i sprawiedliwi mieszkają.

A może dom Roweny

Zamieszkać wam wypadnie,

Tam płomyk wiedzy

Zawsze mile widziany.

Osób gotów na wiele

Znajdziesz tylko w Slytherinie,

Gdzie cenią sobie spryt i fortele.

Więc na głowy mnie wkładajcie!

Śmiało młodzieży, jam tiara

Co los wam przepowie!'

Po tych słowach zabrzmiały oklaski a Tiara Przydziały zamilkła i oklapła na krześle.

-Czyli tylko tyle? Mi James mówił, że będzie walka z Rogogonem Węgierskim! - oburzył się cicho Potter.

Teraz znów wystąpiła profesorka, trzymająca długi zwój pergaminu.

-Kiedy wyczytam nazwisko i imię, dana osoba nakłada tiarę i siada na stołku. Amberly, Alyss!

Z szeregu wystąpiła wysoka, koścista dziewczyna o blond lokach i błękitnych oczach wypełnionych strachem. Usiadła na krześle, a profesorka włożyła jej na blond głowę tiarę, która opadła na jej piękne oczy.

-REWENCLAW! - krzykła tiara.

Przy stole krukonów rozległy się oklaski i okrzyki aplauzu.

Następne osoby trafiły do różnych domów, Annabeth Green trafiła do Rewenclawu, Rachel Min-de do Hufflepuffu itd.

 W końcu prof. Gerath zawołała:

-Malfoy, Scorpius!

Blondyn, który nadepnął Rose ruszył w stronę krzesła dziarskim krokiem. Tiara ledwo dotknęła jego głowy, a już był słychać:

-SLYTHERIN!

Malfoy ruszył w stronę domu węża...

-Potter, Albus!

Al szedł wolnym i zdenerwowanym krokiem. Rosie i Rox lekko go popchły na zachętę. Tiara zakryła mu oczy. Chwilę myślała, aż wreszcie krzykła:

-SLYTHERIN!

Rose i Roxanne spojrzały na siebie bezradnie.

-Thomas, Lukas!

-GRYFFINDOR!

Teraz miała pójść Dominique, która trafi na pewno do domu lwa.

-GRYFFINDOR!

-Weasley, Rose!

Rudowłosa ruszyła pewnym z pozoru krokiem do podestu na którym stało krzesło z tiarą. Kobieta włożyła jej na głowę tire przydziału, która zasłoniła jej oczy.

'Hm... Ciekawe, takiego przypadku jeszcze nie miałem...' piszczał głosik w głowie brązowookiej. 'Hm... Pasujesz do każdego domu. Mądra po matce, odwaga, aż na miar, przyjacielska, troskliwa i sprytna! Hm. Trudne. Acha... Nie chcesz iść do Slytherinu z powodu ojca... Gryffindor odpada bo nie chcesz by kuzyn został sam w innym domu... Puchonką nie będziesz bo kuzynka będzie Ci dokuczać...No to nie zostaje mi nic innego jak...'

-REWENCLAW! - te słowa tiara krzykła na całą salę. Popatrzyłam tęsknie na stół lwa, a potem przepraszającym w stronę Albusa.  Ruszyła w stronę domu krukonów. Nie mogła w to uwierzyć. Nadal słyszała słowa tiary 'Pasujesz do każdego domu.' .

Przywitała się z swoimi współlokatorkami. Alyss Amberly była ładną i baaaardzo wysoką, szczupłą blondynką o błękitnych oczach. Oraz z Annabeth Green również blondynką o lokach ale szarych oczach i wzrost Rose.

-Weasley, Roxanne!

Ciekawe, gdzie będzie. Pewnie w Gryffindorze. Proszę, oby Rewenclaw. Myślała Rose, ale wiedziała, że jej kuzynka nie trafi do domu kruka.

-GRYFFINDOR! - zawołała tiara.

-Zabini, Isabelle!

Była to ładna brunetka o zielonych oczach i wzrostu Rosie. Ta która szła za Malfoyem i jego kolegą.

-REWENCLAW!

Będę z nią w pokoju! Pomyślała, nie wiedzieć z czego tak szczęśliwa Rose.

Za nim jednak zielonooka doszła do stołu słychać było.

-Zabini, Leon!

To był ten kolega Malfoya. I prawdopodobnie brat Isabelle.

-SLYTHERIN! - krzykła tiara szybko.

Leon i Isabelle wymienili spojrzenia i poszli do swoich stołów.

Dziewczyna usiadła przy Rose. Zakończyło się przydzielanie do domów i na stole pojawiły się różne przekąski. Rosie była niejadkiem ale za to uwielbiała słodycze więc nałożyła mnóstwo cukierków i ciasteczek.

-Ciasteczko? - zapytała się rudowłosa mając ciasteczko w połowie ust do zielonookiej, która jej się przypatrywała.

-Jasne! A tak w ogóle jestem Isabelle.

-A ja Rose! - oznajmiła Weasleyówna.